KİTAP: Vazgeçtim


''İçini yeterince dolduramadığımız hayat, kısa bir hayattır. Nasıl ki denize inmemiş bir gemi daha gemi değilse.. Yani aşkı yazan bilemez yaşayan kadar. Vuracak sahil bulamayan her dalga nasıl kıvrılırsa kendi içine, öyle bir ölümün ortasında hayat aramak olur gerisi. Ve o.. Onun kaderi aşkı uğruna aşkından vazgeçmekti.'' diye anlatmaya başlıyor yazar. Kahraman Tazeoğlu'nu okuduğum ilk kitabıydı ve akıcı dili sayesinde çok kısa sürede bitirdim. Diğer kitaplarını da okurum bundan sonra. 

Kitabın kapağındaki cümleydi bende okuma isteği uyandıran. '' İnsan sebepsiz yere terk eder mi sevdiğini?'' Terk etmek... Hangi sebep haklı duruma getirebilir ki dedim ve okudum. Sonuç hak vermedim :) Kitabı genel olarak özetlemek gerekirse beğendim amaaaaaaa... O en can alıcı nokta bana yeterli gelmedi. Böyle toparlanmasaydı durum belki bende yaşattığı eksikliği giderirdi.. Onun dışında kitabı beğendim, karakterlerin hepsini tek tek sevdim.

Kitabın bir kısmı üniversite yıllarında yaşanan bir aşka dayanıyor ve itiraf edeyim ki en çok o bölümü okumaktan zevk aldım. Sık sık eşimle geçirdiğimiz üniversite yıllarımız gözümün önüne geldi. Belki bu sebepten karakterlere yer yer kızsam da sevdim. Kitabın bana sıcak gelen yanı oldu.

Sonunu şöyle bağlayayım: Okumanızı öneririm. Sizce de haklı olmuş mu bu terk ediş tartışalım :)

Hoşçakalın...






Yorumlar